Тие драматично се разликуваат од западните и се навистина многу импресивни...

Јапонската традиција да се цртаат тетоважи е древна. Се претпоставува дека таа потекнува уште од 18.000 година пред новата ера. Народот кој ја создал таа древна тетоважа се вика Аину (денес еден дел од овие луѓе живеат во Јапонија, а еден во Русија).

За време на владеењето на шогунот Токугава (1603-1868) тетоважите биле цртани главно од проститутките и работниците.

Од 1720 година со нив биле обележувани престапниците. Затоа јапонците неможеле да го цртаат телото со бои. Општествотот не се согласувало со овие криминални типови. Ова довело до создавање на криминални организации Јакуза (денес е една од најголемите во светот).

Со управувањето на императорот Мејџи во 1870 година тетоважите биле забрането, но во 1948 година повторно биле дозволени да се прават.

Јапонските цртежи се земени од митологијата. Такви се демонот, и раскажуваат цели приказни.

Исто така се среќаваат симболите како цутот на црешата (олицетворена убавина, радости риба (успех, сила и среќа).

Крвавите и ужасни цртежи на главата се појавиле во кога било модерно да се раскажуваат злобни истории.

Јапонците имаат навика во текот на целиот живот да прават тетоважи кај само еден единствен уметник.

Често поради оваа причина нивните слики со годините се натрупуваат, а на крајот се потпишани од нивниот создател.

На тетоважите во Јапонија и денес не се гледа со добро око. Се поврзуваат со забранетите работи. Тие сеуште се составен дел на културата на Јаукуза. Во некои јавни бањи, на луѓето со големи тетоважи им се забранува влезот.

Сепак младите јапонци, како и луѓето на запад, сакаат да се тетовираат и тоа донекаде го менува јавниот став. Денес тетоважите со јапонски стил наоѓаат широка популарност и во западната култура.