Нивните сложени плетеници бараат од уметниците висока концентрација и вештина...

Келтите, жителите на северните делови на Британските острови и Каледонија, се опишани како големи создатели на животот, во кој жените и мажите биле во вистинска хармонија.

Животот за нив се стремел кон вселената, каде што се откривала најголемата мудрост: божество со разновидност.

Типични келтски тетоважи се исплетените орнаменти, сложените плетеници и спиралите. Повеќето се црни и затоа ирските монаси во раниот среден век (V-VIII век) ги користеле за украсување на книги.

За прикажување на келтските пораки се бараат детални математички и геометриски знаења.

Тие можат да се најдат во камените монументи, како на пример во таканаречените "келтски крстови". Тие го симболизираат можното спојување на спротивностите: горе и долу (небо и земја), лево и десно (машки и женски). Кругот на келтскиот крст - совршено затворена форма, вечниот циклус, боженствениот симбол - го истакнува тоа повторно обединување.