Тангањика, денес позната како Танзанија, пред 50 години била сведок на еден уникатен настан настан - епидемија од смеење...
Три девојчиња, во 1962 година оделе на училиште во малото село Кашаш, кога почнале да се смеат. Смеата набрзо се раширила низ училиштето, па 95 - 159 ученици со сета сила почнале да се смеат без никаква причина. Кај некои деца смеењето траело само неколку часа, додека други се смееле 16 дена. Поради овој необичен настан училиштето било затворено, а децата се вратиле дома во околните села.
Епидемијата набрзо се проширила во соседните села, а после неколку месеци се смееле повеќе од 200 деца. Морале да затворат уште две училишта, а епидемијата не застанала се додека не "заразила" 1000 деца и затворила 14 училишта - додека наставниците беспомошно ја набљудувале ситуацијата.
До ден денес не се знае вистинската причина зошто децата се смееле неконтролирано без запирање. Смеењето веројатно започнало да се шири случајно, како вирус. Според истражувањето, селата околу Кашаш имале повремени напади од смеа повеќе од 1 година, а можеби дури и 18 месеци.
Се верува дека децата во Тангањика во тоа време биле под голем стрес, далеку поголем од стрес на типични студенти, а епидемијата на смеење била вентил за намалување на стресот. Сепак, ова е само претпоставка. Вистинската причина се уште е мистерија, а во моментов постои само медицинското објаснување наречено како "масовна хистерија" или "масовно психогена болест".
Епидемијата на смеење воопшто не била смешна. Децата било целосно неспособни да работат било што, тоа предизвикало силни болки, вртоглавица, проблеми со дишењето, осип на кожата и повремени напади на плачење.
