Францускиот "Le Monde" објави текст во кој се свртува на извештаите на Европскиот потрошувачки центар (СЕС) "Програмирана трајност, производ на потрошувачкото друштво", кое се занимава со планирање на трајноста на производите....

Секако, многумина ги забележале сличните проблеми и со причина претпоставуваат дека се работи токму за такво нешто, но во овој конкретен случај се работи за истражување на СЕС и студентката Лајди Толмар кои заклучиле дека векот на траење на производите е краток од лесно разбирлива причина - да ги натера купувачите почесто да купуваат.

Производите за кои се работи најчесто се машини за перење алишта, машини за садови, телевизири, компјутери, мобилни или слично. Т.н. "функционални дефекти" се заслужни за откажување на целиот производ. Конкретно станува збор за мали дефекти поради кои после извесно време откажува работата на целиот производ.

СЕС истакнува дека машината за перење алишта во просек може да поднесе помеѓу 2 и 2,5 илјади перења, а долготрајноста се потенцира со користење на евтини или помалку квалитетни делови. Сличното ова важи и за телевизорите кои се "програмирани" да работат од прилика 20 илјади часа.

Не е посебно изненадувачки дека истите правила важат и за смартфоните кои најчесто престануваат да бидат функционални поради батеријата или резервните делови кои во одреден момент е невозможно да ги набавите.

СЕС посебно се свртел на iPod чија батерија не може да се одвои што автоматски бара купување на нов производ. СЕС од таа причина ја повикува ЕУ сериозно да се позанимава со оваа проблематика и да побара законска регулатива на векот на траење на одредени производи.