Секои 10 години просечниот коефициент на интелигенција расте за три бода, а псохологот Јејмс Флин веќе со децении го документира овој тренд кој најпосле бил наречен и "Флинов ефект"...

Флин зборува колку често луѓето по грешка споредуваат нечиј памет со коефициентот на интелигенција. Имено интелигенцијата ги мери научните способности, а не оние природните. Растот на квалитетите на едукација кај децата во училиште менува многу работи па така децата со текот на времето остваруваат подобри резултати на стандардизираните тестови, меѓу другото и на IQ тестовите.

Ставот на Флин во спротивностите е тоа што според него IQ тестовите ги мерат природните умствени способности на кои образованието, културата и околината во која живее поединецот не влијаат. Сепак, нови истражување ја поткрепиле теоријата на Флин.

Истражувањето на Еишли Митчом ја поткопува теоријата дека култоролошките и едукациските елементи не можат да влијаат на нечие апстрактно размислување. Таа тврди дека подобрите резултати на IQ тестовите не кажуваат дека стануваме поинтелигентни туку дека луѓето денес повеќе учат апстрактно да размислуваат. Акцентот на апстрактното размислување е видлив во училиштата, во технологијата па дури и во телевизиските содржини.

Значи, IQ тестовите всушност ни зборуваат за влијанието на околината и искуствата, но тоа никако не значи дека тавите тестови се непотребни бидејќи помагаат да го следиме развојот и начинот на размислување кој се пренесува од генерација на генерација.