Постојат многу повеќе несреќни и "изгубени" возрасни отколку што е случај со децата. Наместо постојано да им порачуваме што побргу да пораснат, можби понекогаш би требало да се "спуштиме" на нивно ниво како би го подобриле квалитетот на сопствениот живот...

Упорност
Децата речиси никогаш не се откажуваат, сетете се само на првиот чекор и безбројните паѓања. Работат на тоа да го добијат она што го сакаат толку долго се додека не им се исоплни желбата, но колку возрасните го прават тоа? Често знаеме да се откажеме од нашите намери, понекогаш и поради најмалото каменче кое ќе ни се најде на патот.

Одлучност
Децата нешто или сакаат или не сакаат, кај нив нема средина. Возрасните трошат премногу нерви и енргија на ситници кои всушност не се важни.

Љубопитност
Кој? Што? Зошто? Каде? Кога? Ова се најчестите зборови кои можеме да ги слушнеме од детските усни, а кои доаѓаат во форма на прашања. Нивниот мозок во развој е гладен за знаење. Кога личноста ќе ја изгуби љубопитноста затоа што мисли дека знае се, нејзниот поглед кон светот ќе стане како кутија во која живее.

Животот како игра
Децата обожаваат игра и забава, а дури и возрасните подобро ги примаат информациите кога нешто ќе им се претстави на сликовит и помалку досаден начин.