Истражувањето под водство на Силвија Кноблош-Вестервик од универзитетот „Охајо Стејт“ откри некои многу интересни одговори на ова прашање.

Според извештајот објавен во списанието Communication Research, гледањето на трагедии поттикнува самопромислување што ни овозможува повеќе да се концентрираме на луѓето кои инаку веројатно би ги земале здраво за готово.

Во истражувањето учествувале 361 студент, а од нив 211 биле жени и 150 мажи. Испитаниците гледање скратена верзија на филмот „Каење“ со Кира Најтли и Џејмс Мекавој. Во филмот тинејџерката Бриони неправедно го обвинува љубовникот на својата сестра дека ја силувал што го менува животот на сите актери - се разбира, не на подобро.

Веднаш по гледањето учесниците пополниле детални прашалници одговарајќи на прашања како „Колку сте општо среќни во животот?“ или „Колку сте тажни или среќни во овој момент?“.

Анализата на одговорите покажала дека оние кои размислиле за своите врски и односи по гледањето на филмот чувствувале своевидно олеснување, односно, биле посреќни отколку на почетокот на филмот.

Истражувањето покажало дека влијанието на трагедијата произлегува од можноста на уметноста да ослободи чувства кои инаку би можеле да останат незабележани. Негативните чувства не инспирираат посериозно да ги промислиме сопствените животи.