Родителите кои своето дете се обидувале да го одгледуваат без примена на стереотипи, 46 годишната Бек Лекстон и 44 годишниот Киран Купер, пет години го криеле полот на својот син Саша.
„Сакав само да избегнам стереотипи. Тие се фундаментално глупи. Зошто луѓето да ги ставаме во кутии?“, рекла Лекстон за Cambridge News.
Веќе со години, Бек на своето дете, најмладото од трите, му се обраќа со „дете“ на својот блог. Но, криењето на полот од јавноста е само дел од нејзиниот гест на детето да му дозволи да биде - дете.
Саша облекува облека каква што сака, независно дали таа припаѓа на неговиот брат или сестра. Исто така, на момчето нема да му е забрането да земе кукла и да си игра со неа, освен Барбиката. „Таа е забранета, затоа што е грозна“, рече Лекстон во интервјуто.
Се надева дека со својот пример ќе ги поттикне останатите родители да размислат дали сакаат своите синови да си играат со камиончиња или на девојчињата задолжително ќе им облекуваат фустанчиња.
Кога Саша наполнил пет години и тргнал во училиште, Лекстон морала да го открие неговиот пол. Тоа значи дека ќе мора да се навикне на тоа дека е момче, бидјеќи женските и машките униформи во училиштето се разликуваат. Но, неговата мајка ја обвинуваат дека му облекува женска блуза и панталони за момчиња.
„Не би го правела тоа ако знам дека тоа го прави несреќен, но него тоа моментално не го преотеретува. Се уште не сме имале проблем со тоа“, кажала мајката.
Минатата година парот од Торонто, 38 годишната Кети Витерик и 39 годишниот Дејвид Стокер, донеле слична одлука. Нивното дете се вика Сторм.
Психијатрите покажале загриженост за таквиот начин на одгледување. „Чувството на сопствен идентитет е важен дел од здравиот развој“, рекол д-р Јуџин Берсин, директор на психијатриска установа за деца. „Ваквото однесување го блокира тоа и поголема е веројатноста детето да биде подложено на малтертирање и маргинилизација“, додаде тој.
Лекстон вели дека ќе биде отворена за било која одлука во врска со полот кој нејзиниот син ќе го сака. „Додека има добра поврзаност со луѓето и добри пријатели, ништо друго не е важно, зар не?“
